Skocz do zawartości
Forum
Szukaj w
  • Więcej opcji...
Znajdź wyniki które...
Znajdź wyniki...
Redakcja

Konkurs "To normalne"

Rekomendowane odpowiedzi

Kochani,

czy ADHD istnieje? A może "trudne" dziecko wcale nie ma zaburzeń, a po prostu jest "trudne"? Przecież dzieci są różne, jedne mniej, inne bardziej żywiołowe. Na pewno wielu z Was zastanawia się na tymi kwestiami.

Specjalnie więc dla Was mamy konkurs, gdzie fundatorem nagród jest Wydawnictwo Znak:

https://i.wpimg.pl/O/200x0/upload.abczdrowie.pl.sds.o2.pl/uploads/2016/08/31/znak-65b6177705a30e9691e34eb468df2899fe2dfc96.png

Do wygrania aż 10 książek "To normalne!" autorstwa Enrico Gnaulati:

https://i.wpimg.pl/500x0/upload.abczdrowie.pl.sds.o2.pl/uploads/2016/08/31/gnaulati-to-normalne-3d-e6a1405c66ad99fc436996c5a64e739be49d1610.jpg

Zadanie konkursowe brzmi:
Napisz 5 przykazań dla rodzica dziecka "trudnego".

Odpowiedzi zamieszczajcie w tym wątku konkursowym do 13 września 2016 roku do północy. Wyniki ogłosimy w ciągu kolejnych 7 dni roboczych.

Biorąc udział w konkursie, akceptujesz jego regulamin.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

1. zachowaj zawsze spokój - twoje zdenerwowanie pogarsza sytuację
2. słuchaj swojej intuicji nie "złotych" rad innych
3. rozmawiaj z dzieckiem - nie rozkazuj
4. chwal za dobre uczynki - tłumacz gdy postąpi źle
5. kochaj zawsze mimo wszystko !

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Gość Zuzanna J

1. Cierpliwość jest najważniejsza.
2. Nie krzycz na dziecko, nie szarp go, takie zachowania tylko zwiększą w nim niepokój i agresje.
3. Staraj się dużo z nim rozmawiać. Dzieci są naprawdę mądre.
4. Bądź silny. To ty jesteś jego rodzicem i najlepiej wiesz jak się nim zająć.
5. Znajdź dobry sposób na rozładowanie energii dziecka. Może zabawa na świeżym powietrzu? Taniec? Wybór należy do was.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

1. Nasze dziecko nasz największy Skarb, kochamy zawsze mimo że czasem jest niegrzeczne.
2. Rozmawiamy- traktujemy go jak równorzędnego partnera do rozmowy.
3. Mówimy nie krzyczymy.
4. Zanim osądzimy zawsze słuchamy do końca.
5. Spędzamy czas ze sobą nie obok siebie. Poświęcamy czas dziecku.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

1. Wyznaczamy jasne i zrozumiałe dla dziecka granice, zawsze obowiązujące zasady, aby dziecko wiedziało co mu wolno a czego nie wolno - KONSEKWENTNIE się tego trzymamy.

2. Gdy dziecko zaczyna "szaleć", rozrabiać - należy ukierunkować jego energię na właściwy tor (np. idziemy grać w piłkę)

3. Nigdy nie staramy się dziecka przekrzyczeć, czekamy aż się uspokoi i wówczas tłumaczymy zaistniałą sytuację, wcześniej jest to pozbawione sensu.

4. Stosujemy system nagród i kar, nagradzamy za wszystkie pozytywne zachowania, karzemy za negatywne - nie muszą być to nagrody/kary bardzo wyszukane, dla dziecka nawet pochwała od rodzica, uśmiech są bardzo cenne.

5. Wieczorem podsumowujemy cały dzień, rozmawiamy o tym co dobrego nam się przydarzyło, jak miło spędzaliśmy czas, ale także w których sytuacjach dziecko powinno zachować się inaczej, tłumaczymy że dzień byłby przez to jeszcze bardziej udany.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

1. Nie daj sobie wejść na głowę.
2. Nie reaguj na "złości" i krzyki dziecka.
3. Gdy Cię uderzy - odejdź ze smutną miną.
4. Nie ustępuj - bądź konsekwentny.
5. Przymuj jego przeprosiny, jeśli obieca, że takie zachowanie nigdy nie powtórzy się.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

1. Bądź cierpliwy, albowiem jest to najlepsza cecha, jaką rodzic dziecka trudnego, winien posiadać;
2. Obserwuj, motywuj, chwal, gdyż to właśnie sprawi, iż Twe dziecko uwierzy w siebie.
3. Nie izoluj swego dziecka, bo to spowoduje, że stanie się jeszcze bardziej "trudne";
4. Nie wstydź się, wszak posiadanie "trudnego" dziecka, nie jest ku temu powodem.
5. Bezgranicznie kochaj. Nie za coś, lecz pomimo wszystko.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

1.Nie wyrzekaj się dziecka jak i nie wstydź.
2.Nie trać wiary w nie.
3.Kochaj je w chorobie czy też nie.
4.Staraj się by szło śmiało w świat nieraz mimo przeszkód.
5.Dbaj o dziecko i daj mu dobry przykład.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Jam jest dziecko Twoje, któremu dałeś życie i wydałeś na świat.
I. Nie będziesz miał rzeczy ważniejszych przede mną - praca, film, odpoczynek są zawsze na drugim miejscu
II. Nie będziesz składał fałszywego świadectwa przeciw mnie, nie będziesz rzucał słów na wiatr, będziesz spełniał obietnice i odznaczał się konsekwencją
III. Pamiętaj, abyś mnie i moje ciało zawsze szanował
IV. Nie będziesz stawiał wymagań przerastających moje możliwości
V. Będziesz wybaczał mi błędy i pozwolisz się na nich uczyć

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Gość justynach10

1. Wczuj się w moją sytuację - punkt widzenia zależy od punktu siedzenia.
2. Nie izoluj mnie od innych dzieci - kontakt z drugim człowiekiem sprawia że mogę rozwijać się lepiej.
3. Nie porównuj mnie do innych dzieci - każdy z nas jest inny, Ty również nie jesteś taki jak inni dorośli.
4. Ucz mnie respektowania zasad - nie pozwól by moje nie zawsze odpowiednie zachowanie było pretekstem do ustępstw.
5. Kochaj mnie i cieszmy się razem z każdego wspólnie spędzonego dnia - dzieciństwo nie trwa wiecznie.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

1. MÓW to, co i Ty potrzebowałeś usłyszeć, gdy byłeś w wieku swojego dziecka: kocham Cię, dziękuję, damy radę, spróbujmy razem.
2. SŁUCHAJ tak, jak sam chciałbyś być wysłuchany: patrz w oczy (a nie w smartfona), śmiej się, gdy pada dowcip, i dziw, gdy historia jest wyjątkowa.
3. PYTAJ, co dziecko sądzi o sprawach, które je dotyczy. I ty miałeś swoje przemyślenia o świecie, gdy miałeś pięć, dziewięć, piętnaście czy osiemnaście lat.
4. DZIAŁAJ zamiast mówić: Pokazuj, że na agresję nie trzeba odpowiadać agresją, ucz szacunku do każdej istoty, zmieniaj świat wokół siebie, pytaj, gdy nie rozumiesz, płacz – gdy coś sprawia Ci przykrość.
5. KOCHAJ, bo moda na Lego mija, a kucykom z czasem wypadają tęczowe włosy. Czas poświęcony na nadgodziny przepada bezpowrotnie. A wspólny wypad do parku zostaje w środku – jak długoterminowa inwestycja.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

1. Kochany Rodzicu, zaakceptuj mnie. Ze wszystkimi moimi wadami i zaletami. Nawet jeśli myślisz, że ktoś ma ze swoim dzieckiem łatwiej.
2. Bądź dla mnie cierpliwy. Ja sam ledwo radzę sobie ze swoimi emocjami, często nie rozumiem swojego zachowania.
3. Potrzebuje też Twojej wyrozumiałości - nie robię Ci na złość, nie chcę Cię denerwować - po prostu czasem nad sobą nie panuję.
4. Postaw mi jasne granice - dzięki temu będę czuł się bezpieczny.
5. Doceń mnie - jestem wyjątkowy, jestem Twoim dzieckiem. To jest najważniejsze.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Kochany rodzicu dziecka trudnego,
oto 5 przykazań od człowieka jednego.

1) po pierwsze NIE KRZYCZ.
Nerwy, bunt, złość u dziecka w końcu minie.
Poczekaj, wytłumacz, a dziecko zmieni swoje zachowanie i swoją minę.

2) po drugie NIE BIJ.
Biciem możesz pogorszyć między wami relacje,
a przecież chcesz poprawić obecną sytuację.

3) po trzecie DUŻO ROZMAWIAJ.
Najwięcej dziecko uczy się poprzez rozmowę,
dlatego jak najwięcej stosuj tę metodę.

4) po czwarte SPĘDZAJ Z DZIECKIEM JAK NAJWIĘCEJ CZASU.
Grajcie, bawcie się, róbcie dużo hałasu.
Bezcenny jest czas razem spędzony,
a dzięki temu Twój dzieciak będzie zadowolony.

5) po piąte, najważniejsze KOCHAJ.
Dwa słowa a tak wiele znaczą nawet dla malca małego.
Używaj ich często a nie powinno zdarzyć się nic złego.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

1) musisz pogodzić się z tym że twoje dziecko chociaż specyficznie to jednak po swojemu chce odkrywać świat, nie broń mu tego
2) zakazy, krzyki, groźby - nie tędy droga, wspieraj, nagradzaj dobre zachowania
3) wykreśl słowo "nie" ze swojego słownika, wywołuje złe emocje
4) pozwalaj sobie i dziecku na okazywanie uczuć tych pozytywnych i negatywnych
5) kochaj i akceptuj takie jakie jest, bo przecież jest dla ciebie wyjątkowe i kochasz je ponad wszystko.


Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

1. Uszanuj to, że Dziecko dopiero uczy się żyć w świecie norm społecznych, zasad, przepisów- to tylko dla nas są sprawy oczywiste, dla Dziecka nowe, trudne, czasem niezrozumiałe...
2. Bądź nauczycielem życia- tłumacz, wyjaśniaj, pozwól na rozsądne eksperymenty i... daj czas na naukę oraz szansę poprawy.
3. Ucz mądrze, stanowczo, cierpliwie i konsekwentnie.
4. Poszukuj skutecznych metod- ciekawych, niebanalnych, zróżnicowanych... by odkryć te, które będą odpowiadały Twojemu Dziecku.
5. Wychowuj bezstresowo, pamiętając, że największy stres powoduje, chaos, lęk i brak konsekwencji.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

PIĘĆ PRZYKAZAŃ DLA RODZICA DZIECKA "TRUDNEGO".

1. Stosuj dialog zamiast kar.
2. Doceniaj nie efekty pracy twojego dziecka, lecz wysiłek jaki w nią włożyło.
3. Okazuj miłość swojemu dziecku.
4. Staraj się nie używać słowa "NIE".
Zakazy stwarzają niemiłą atmosferę. Zastąp "NIE" czymś innym.
5. Pozwól dziecku pokazywać swoje emocje- niech ich w sobie nie tłumi.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Gość Diana95

1. Nigdy nie podnoś głosu
2. Wybierz spokój zamiast chaosu
3. Daj dziecku dojść do głosu
4. Traktuj dziecko normalnie, nie rób z niej ofiary losu
5. Mów dziecku że jest normalne a nie z kosmosu!

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

1. Zapamiętaj - twoje dziecko nie jest złe!
2. Uzbrój się w morze cierpliwości.
3. Wprowadzaj wszystkie zasady stopniowo.
4. Trzymajcie z partneren wspólny front.
5. Kochaj dziecko, ale nie pozwól go rozpieszczać.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Oto 5 porad jest dla Rodziców,
na poskromienie naszych Urwisów:
1. Zadbaj o zdrowie fizyczne
dziecka- dawaj warzywa mu, nie ciasteczka!
2. Dawkuj komputer i wszelkie
ekrany, bo dzieciak będzie
"naładowany".
3. Swoją uwagę poświęcaj za to,
rozmawiaj, baw się-
Mamo i Tato!
4. O ruchu dziecka nie zapominaj-
niech się wyskacze niczym
sprężyna :)
5. Przestrzegaj zasad, które wprowadzisz. Jesteś Rodzicem- nagradzasz i karcisz.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Gość Alicynka

Pięć rad dla rodziców niesfornych, małych urwisów ...

1. Po pierwsze, najważniejsze pamiętaj, że bardzo mocno kochasz swoje dziecko. Nie możesz o tym zapomnieć nawet w najcięższej chwili próby.

2. Zawsze bądź cierpliwy. Dziecko ma prawo nie rozumieć wielu aspektów życia, szczególnie dziecko trudne i to Twoim obowiązkiem jako rodzica i dorosłego człowieka jest mu wytłumaczyć co robić powinno, a czego musi się wystrzegać.

3. Obserwuj zachowanie dziecka. Chwal je, gdy postępuje dobrze, by wzmocnić jego pozytywną motywację i wiarę w samego siebie. Karz natomiast negatywne zachowanie, by dla dziecka było oczywiste, że to co robi jest nieodpowiednie.

4. Nigdy nie pozwalaj odczuć swojemu dziecku, że jest inne od swoich rówieśników-gorsze . Ono oczekuje i pragnie z całego serca miłości i akceptacji. W zrównoważonym boju o jego pozytywne zachowanie wspieramy go i zawsze motywujemy w dobrym kierunku.

5. Stawiaj granice, bądź konsekwentny i zawsze rozmawiaj ze swoim dzieckiem. Miej czas, by towarzyszyć mu w cudownym etapie dorastania i bądź tego etapu nieodzowną częścią. Twoje dziecko potrzebuję Cię bardziej niż myślisz, więc mocno kochaj i po prostu przy nim bądź. :)

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

5 przykazań to za mało:) trudno się zdecydować, co najważniejsze:) oto wybór subiektywny:
1.Odczuwaj - poczuj się jak taki mały człowiek. Usiądź i popatrz na świat z perspektywy malucha. Świat wygląda naprawdę inaczej.
2.Przytulaj - w złości i radości. Przed drzemką i po spaniu. Każde małe dziecko powinno wiedzieć, że ma towarzysza, do którego może przyjść w każdej emocji i nie będzie odrzucone.
3.Usłysz – w złości i radości. Nie sposób słuchać, warto usłyszeć, co dziecko mówi tak naprawdę.
4.Tłumacz – czyli mów, ale powoli, spokojnie, o co chodzi w tym całym świecie.
5.Po prostu bądź, bez ocen, własnych uprzedzeń, ile się da weź swoje wewnętrzne dziecko i bądź razem ze swoim dzieckiem nie ma nic lepszego.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Gość
Dodaj odpowiedź do tematu...

×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Usuń formatowanie

  Maksymalnie dozwolone są tylko 75 emotikony.

×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.


×
×
  • Dodaj nową pozycję...