19- letnie młode mamy

[xena]

Mam problem, ciągle czuje sie zmęczona. Potrafie leżeć caly dzien w łóżku i przysypiać albo spac albo leżeć. Nie mam na nic siły.. czy to normalne ?

[mamuskaa]

Xena a ktory tydzien juz ciazy ? Ja pamietam ze dopiero sily ze mogla ym gory przenosic nabralam w drugim trymestrzs ;) pierwszy mimo braku mdlosci itp ciagle chcialo ni sie spac i ciagle bylam w lozku no chyba ze sam poczatek to byl to chodzilam do pracy a tak pptem ciagle wyrko spanie i tylko przerwy na siku i zmuszony posilek i dalej kima ;)

[xena]

21 tydzień.

[mamuskaa]

Wiesz moze zapisz sie do listopadowem bp chyba masz na wtedy termin co ? I mysle ze tam latwiej Ci bedzie , dziewczyny napewno maja takie same obawy , dolegliwosci ;)

[Gość Chyba mama]

Witam też mam 19 lat i właśnie będę za 2 dni robiła test ciążowy:) podejrzewam 2 tydzień ciąży choć objawy są znikome:) ale każdy przeżywa to inaczej:) a najbardziej boję się (tylko się proszę nie śmiać:p )RODZICÓW. Jeżeli powiem im że jestem w ciąży to chyba będę miała piekło na ziemi:/ czy też miałyście takie problemy i jak sobie radziłyscie?:)
Pozdrawiam przyszłe mamusie i bobasy :)

[Gość Chyba mama]

Nikt się nie wypowie?

[asiula96]

A ja bardzo chętnie się wypowiem:) W maju byłam w identycznej sytuacji, kiedy dowiedziałam się, że jestem w ciąży, a moi rodzice jeszcze o tym nie wiedzieli ;) I również, tak jak Ty bałam się im powiedzieć, bo zawsze mama mi powtarzała, że studia i w ogóle. Zawsze miałam te przewagę, że moi rodzice bardzo lubią mojego narzeczonego, bo jest naprawdę odpowiedzialny, pracowity i nie mam co do niego żadnych obaw. Ale zanim powiedzieliśmy rodzicom pojechaliśmy do lekarza. Wszystkiego się dowiedzieliśmy co i jak z dzidzią i w ten sam dzień mój narzeczony powiedział swoim rodzicom, którzy mimo zdziwienia naprawdę bardzo się cieszyli. :) Dzień później dowiedziała się moja mama (i tutaj miałam już naprawdę najgorsze myśli) zaskoczyła mnie - usiedliśmy przy herbacie, pogadaliśmy co i jak teraz. Mój tata tylko cały czas się śmiał, że będzie dziadkiem :P Teraz jestem już w 11 tygodniu i wszyscy dookoła bardzo się cieszą, tak jak i my i nie możemy się już doczekać naszego dzidziusia.

A co do obaw, czy sobie poradzę czy też nie nie mam kompletnie żadnych. Żadna kobieta nie urodziła się z tym, że od razu wszystko potrafi przy dziecku zrobić, tak samo żaden wiek nie jest odpowiedni na dziecko. Nauczysz się wszystkiego właśnie przy pierwszym maluszku:)

[Gość Chyba mama]

Cieszę się twoim szczęściem:) u mnie jest ten problem ze moi są konserwatywni. A mojego chłopaka średnio lubią (w pewnej sytuacji dał plamę )i do tego między sobą się kłócą więc u mnie nie wygląda to tak kolorowo:)
Życzę zdrowia dla Ciebie i maluszka:)

[xena]

Mam pewien problem, w sumie to chyba grymas jestem juz w 21 tygodniu ciąży i czasami czuje sie zmeczona tym faktem, ze w niej jestem, czuje sie taka przybita. Juz nie mogę wiele rzeczy robić,czuje sie ospała,zmeczona, i podenerwowana. Nie to ze nie chce dziecka, bo mimo, ze zaskoczył mnie maluch bardzo sie ciesze , ze pojawi sie w moim życiu :) kiedy minie ten stan dziwnych humorów, moze ktoś ma jakiś pomyśl lub sie wypowie będę wdzięczna :)

[Olanka]

Cześć dziewczyny :) Ja opowiem wam moją historię, bo chyba.. czuję potrzebę podzielenia się nią z innymi młodymi mamami... :)

Zachodząc w ciążę miałam 19 lat, teraz 5 miesiąc dobija końca, a ja na karku mam już 20 wiosen. Zanim zrobiłam test ciążowy rozstałam się z chłopakiem, który jest ojcem. Najlepsze w tym wszystkim jest to, że po tygodniu umówiłam się z nim na rozmowę, a on pojawił się na niej... ze swoją nową super dziewczyną. Byłam zrozpaczona, myślałam, że pomimo ostatniej kłótni, damy razem radę, wrócimy do siebie, że to wszystko jakoś się ułoży. W końcu niejedna rozmowa o ewentualnej wpadce kończyła się na "będziemy razem, damy radę, bardzo Cię kocham"... A on zaproponował mi aborcję i że ją sfinansuje. I stwierdził, że zostaje ze swoją nową zdobyczą, miał czelność powiedzieć mi "To ona jest prawdziwą dziewczyną, a Ty byłaś tylko dupą"... Do tamtego momentu nic mnie bardziej w życiu nie zabolało...Myślałam, że go zabiję!

W kompletnym szoku powiedziałam o ciąży rodzicom. I kolejny szok. Mama przestała się do mnie odzywać. Ojciec powiedział, ze wywiezie mnie do Niemiec, żebym dzieciaka usunęła. Nie będą pod dachem trzymać dzieciaka gnojka (bo mojego chłopaka bardzo nie lubili, w sumie... jak większość ludzi, a ja byłam ślepo zakochana). Do tej sprawy dołączył się mój starszy brat. Zwyzywał mnie od szmat i dziwek. W końcu jednogłośnie stwierdzili, że albo zrobię tak jak chce ojciec, albo mam zabierać swoje rzeczy. W odruchu rozpaczy zadzwoniłam do rodziców mojego eks. Zawsze bardzo mnie lubili, nigdy nie miałam problemów z nimi, albo z rodzeństwem mojego byłego. Stwierdzili, że mam pakować rzeczy i zamieszkam u nich. Tak też się stało. Do dziś żyjemy razem pod jednym dachem i wszystko powoli się układa.

Pierwsze dwa miesiące przeleżałam, bo miałam krwiaka, ciąża była zagrożona. Straciłam pracę i musiałam przerwać studia. Zostałam totalnie na lodzie... Nie chciałam mówić nic znajomym, ale po jakimś czasie się przemogłam. Dowiedziały się moje 3 przyjaciółki. I jeden przyjaciel z dzieciństwa...

O dziwo to on właśnie najbardziej się do mnie zbliżył, w końcu się we mnie "zakochał"- tak przynajmniej stwierdził. Chciałam dać mu szansę, pozwalałam na rękach się nosić i robiłam wszystko, żebyśmy byli szczęśliwi. Uwierzyłam, że możemy być razem, że wreszcie spadło na mnie trochę szczęścia...I nie tyle się zakochałam, ale zauroczyłam. Spędzaliśmy dużo czasu, wszystko ukłądało się niemal bajkowo, aż pewnego dnia coś się zmieniło. Stał się małomówny, cichy, unikał spotkań... I powiedział mi, że jest inna, która nie spodziewa się dziecka. I że coś go do niej ciągnie. I że przepraszam, ale nie chce ze mną być. Z dnia na dzień, smsem. Przez tydzień nie wychodziłam z łóżka. Spałam, czasem coś zjadłam, płakałam i oglądałam głupie seriale. W końcu wyrwałam się na dłuuugi spacer sama ze sobą i z dzieciaczkiem w brzuchu. I nagle dostałam kopa, że cokolwiek będzie, ja z maluchem damy sobie radę!

Mój eks wyjechał do Holandii, widziałam go 3 razy od lutego. Za każdym razem serce mi mięknie, nie potrafię nawet go spoliczkować. A należy mu się. Niedawno dowiedziałam się, że jego nowa dziewczyna jest z nim w 3 miesiącu ciąży. I oboje są z tego powodu dumni i szczęśliwi...

Pod serduchem noszę prawie 6miesięczną kruszynkę. To będzie chłopiec. Wybrałam już nawet imię. Chcę wam powiedzieć, ze jakkolwiek będzie- dacie radę. Damy sobie radę wszystkie! ;) I chociaż mogłabym powiedzieć, ze faceci to chuje, nie będę taka. Wierzę, że Wasi mężczyźni to Ci warci zachodu! Życzę Wam szczęścia i dbajcie o siebie i swoje maluchy! Trzymajcie się :)

[mamuskaa]

Olanka - dasz rade , bo kto inny jak nie Ty ?;) jest trudno wiadomo , gdy Ci najblizsi sie odwrocili . Ale porqdzisz sobie . Moja mama wychowala nas 4 i dala rade , nie poddala sie ;) Ty rownie sie nie poddawaj . Ja nie mialam 18 lat zaszlam w ciaze , chlopak mnie zostawil dla mojej przyjaciolki potem dopiwro sie dowiedzialam , ze jestem w ciazy. Moja wlasnie przyjaciolka , zyczylq mi abym poronila bo nie bede miala nic z nimi wspolnego , ze napewno on do mnie nie wroci . Ja nawet tego nie chcialam wiedzialam ze dam rade wychowac sama . Ale zyczenia "przyjaciolki" sie sprawdzily i poronilam ;( tak musialo byc , miesiac pozniej poznalam swojego obecnego partnera , mieszkamy razem i od 4 miesiecy mamy piekna coreczke . ;* jestes mloda , napewno znajdziesz tego odpowiedniego kto pokocha Ciebie i malenstwo ;* zobaczysz . ;* zycze bezbolesnego rozwiazania i gratulacje . Ciesz sie brzuszkiem potem bedzie Ci go brakowac na poczatku ;**

[Iza0602]

Dziewczyny, od jakiegoś czasu podczytuję Was i może nie powinnam się wypowiadać, bo sama już nie mam 19 lat, ale jestem pod wielkim wrażeniem tego jak dajecie sobie radę mimo, że nie jest łatwo kiedy wszystko sprzysięga się przeciwko Wam. Jesteście bardzo dzielne i silne i wierzę, że wszystko się ułoży, dzieci dają siłę :)

Życzę Wam wszystkim powodzenia, dbajcie o Wasze maluszki i o siebie!

[mamuskaa]

Iza ja tez nie mam 19 lat ale warto zeby takiw mamy jak my wlasnie pomagaly tym mlodym mamom napewno bedzie im latwiej . ;)

[asiula96]

A jak się w ogóle czujecie dziewczyny? :) my niedługo wejdziemy w 12 tydzień, usg mam dopiero 15 lipca i juz nie moge się doczekać moja dzidzia będzie z nami dopiero w styczniu:) a Wasze??

[Olanka]

U mnie już końcówka 5 miesiąca (22 tydzień), czułabym się lepiej, gdyby nie te upały.... Ale niestety bolą mnie już nogi, dokucza mi bezsenność i mam bóle kręgosłupa... Ale nie ma co się załamywać, póki nie ma rozstępów i żylaków- jest dobrze!

[asiula96]

O tak, ja też właśnie próbuje ratować się wiatrakiem ja juz używam kremu na rozstępy wiec mam nadzieje, ze w ogóle sie nie pojawią