Nietypowe problemy w nauce

[pawel.bromber]

Witam!

Mam dość nietypowe trudności związane z nauką. Spróbuję opisać dokładnie problem.
Bardzo dużo trudności np z matematyki czy fizyki sprawia mi przyswojenie nowego materiału (podstaw) ale tylko na początku – to jest okropne długie siedzenie przy czymś łatwym. Później potrafię juz obliczać naprawdę bardzo trudne zadania. Dochodzę dalej od osób, które na początku są znacznie lepsze ode mnie. Przyznam się, że nigdy się nie uczyłem dopiero w lo kiedy to cały rok uczyłem się do matury zobaczyłem, że coś mi „blokuje” Myślałem, że mój mózg wypadł z kondycji i po jakimś czasie bedzie inaczej ale niestety tak nie było . Bardzo mało wynosiłem z lekcji. Jeśli już chciałem się czegoś nauczyć musiałem szukać wiedzy w różnych źródłach – napisanej na różne sposoby – nie rozumiem tego co piszą w książkach – wiedzę muszę mieć przekazaną w inny sposób innym językiem. Problem nie tkwi w koncentracji czy pamięci – próbowałem wielu ćwiczeń i nie mam z tym problemu. Mam wrażenie, że z moją głową jest coś nie tak bo mam jakąś blokade która bardzo często się włącza nawet kiedy uczę się czegoś czym się interesuje.

Co mam zrobić?
Błagam o pomoc,
pozdrawiam.

[Joanna Matanowska]

Witam serdecznie,

dziekuję za to pytanie.

Sadzę, że źródeł zaobserwowanego przez Pana problemu może być kilka.
Napisał Pan, że pierwszy samodzielny wysiłek związany z nauką podjął Pan, ucząc sie do matury. Byc może przez to nie wypracował Pan sobie jeszcze przez te wszystkie lata skutecznych w Pana przypadku strategii uczenia się (niestety nie udało mi się wywnioskować z Pana wiadomości, kiedy dokładnie miały miejsce te pierwsze próby uczenia się).
Być może warto też zastanowić się, czy kiedy uczył sie Pan się przez wiele lat "mimowolnie", nie umknęły jakieś ważne fundamenty, podstawy nauk ścisłych, których brak lub niedostateczne utrwalenie utrudnia Panu przyswajanie bardziej zaawansowanego matreriału.
Jeżeli chodzi o samodzielne uczenie się przedmiotów ścisłych z książek, sądzę, że obiektywnie jest to trudny orzech do zgryzienia - często nie są one napisane przystępnym językiem i wiele osób może mieć problem z przyswojeniem takich treści. W takich przypadkach należy robić właśnie to, co Pan robi - poszukiwać innych źródeł wiedzy. Myślę, że często nieocenionym wsparciem będzie druga osoba, wykładowca lub kolega, który już dany material opanował.
Problem może dotyczyć rzeczywiście nie koncentracji uwagi, a kłopotów z czytaniem ze zrozumieniem. W takiej sytuacji warto popracować nad strategiami uczenia się (podkreślanie ważnych informacji w tekście, rysowanie sobie schematów obrazujących treść, dzielenie materiału na mniejsze partie i przechodzenie do kolejnej części dopiero po upewnieniu się, że dobrze rozumie się część poprzednią). Nie należy zapominać także o stałych porach nauki, zaplanowanych przerwach w nauce. Trzeba też być dla siebie dobrym: dostrzegać swoje małe sukcesy, nagradzać się za to, co juz się udalo i małymi krokami iść do przodu (nie odrazu Kraków zbudowano:)
Zwróciłabym uwagę na jeszcze jedno znane psychologii zjawisko, dotyczące związków między jakością wykonania zadań/uczenia się a emocjami i motywacją. Otóż zaobserwowano, że pewien poziom napięcia emocjonanego/motywacji sprzyja uczeniu się; do pewnego momentu im silniejsze emocje/motywacja, tym uczenie sie jest efektywniejsze, jednak po przekroczeniu pewnego punktu granicznego natężenia emocji/motywacji, jakość uczenia się zaczyna gwałtownie spadać. Zastanawiam się, czy nie ma Pan do czynienia z taką sytuacją, iż motywacja, chęć nauczenia się jest u Pana tak wysoka, że paradoksalnie utrudnia ona opanowanie materiału (mówiąc potocznie - za bardzo Panu zależy).
Nie można też wykluczyć, że trudności z uczeniem się są Pana subiektywnym spostrzeżeniem związanym z wysokim poziomem samokrytycyzmu.

Mam nadzieję, że któryś z moich kierunków rozważań okaże się trafny.
Życzę wiele wytrwałości i wiary w siebie!
Zapraszam też do dalszej dyskusji.

pozdrawiam

Joanna Matanowska