Problem z zachowaniem córki

[Bravva]

Nie potrafię poradzić sobie z 16 letnia córka. Jest coraz gorzej. Kłótnie wyzwiska. A ja zamiast słuchania jej też dre mordę. Od zawsze jej na wszystko pozwalam. W miarę możliwości.

Zamyka sie w swoim pokoju nic nie chce zrobic. O wszystko muszę sie ja prosić. Młodszego brata o 6 lat traktuje jak śmiecia. Wyzywa go nawet do jego kolegów. W domu przeklina nie ma nic zachamowan w stosunku do domowników. Siedzi praktycznie caly dzien na komorce jezeli nie ma jej kolezanek bo pojechaly czy cos. A tak to tylko w domu i wiecznie awantury. Zeby z psem swoim wyszla twz musze sie prosic. Jak walnie ciuchy tak leza.Boję sie ze ja stracę co mam robić. Tak bardzo ja kocham

[zenla]

No i? To się nazywa bunt nastolatka. Drąc się też niczego nie wskórasz będzie tylko gorzej aż w końcu cię znienawidzi. Kluczem jest “na wszystko jej pozwalam”. Gdybyś postawiła granice to by było inaczej. Zacznij od siebie, bo to ty masz problem. Daje namiar na pomoc https://www.psychiatrzy.warszawa.pl/ Warto jest się skontaktować z psychoterapeutą rodzinnym

[Dziubala]

Nie jesteś złą mamą. Widać, jak bardzo kochasz córkę i jak bardzo boisz się ją stracić. 16 lat to bardzo trudny wiek, ale nie musisz sama dźwigać tego wszystkiego. Spróbuj z nią porozmawiać spokojnie, bez krzyku, i jednocześnie postawić jasne granice. Warto zacząć od małych, jasnych granic, bez krzyku i długich kazań: „Rozumiem, że jesteś zła, ale nie zgadzam się na wyzwiska", "możesz powiedzieć, co Cię złości, ale bez obrażania mnie i brata”. I najważniejsze to bądź konsekwentna. Jeśli ustalisz zasadę, trzymaj się jej, nawet jeśli córka się złości. Granica to nie kara, tylko pokazanie, jak można się wzajemnie traktować.
Może warto też poszukać pomocy psychologa rodzinnego, to nie porażka, tylko troska o Was obie.