Proszę powiedz mi, że sytuacja poprawi się o 5

[vindegosh]

Mój syn w październiku kończy 5 lat. Czwarty rok życia był jak dotąd absolutnie najgorszy. Te humory, niesłuchanie, pyskowanie – mogłabym wymieniać bez końca. Naprawdę mam z nim ciężko. W sierpniu zaczyna zerówkę i mam nadzieję, że szkoła zapewni mu potrzebną strukturę, a także pomoże w kwestii jego wybredności przy jedzeniu. To w zasadzie tylko nuggetsy z kurczaka i frytki – i nic poza tym. Na dodatek zjada tylko konkretne nuggetsy. Zjada trochę owoców, ale warzyw w ogóle nie tknie. Jestem już u kresu wytrzymałości i bardzo liczę na to, że jako pięciolatek w końcu zacznie się choć trochę zmieniać na lepsze. Nie wyobrażam sobie, żeby mogło być gorzej, ale życie już mnie nauczyło, że może – bo okres między trzecim a czwartym rokiem życia pokazał, że trójka była przy czwórce prawdziwą sielanką.

[vindegosh]

W dniu 13/6/2026 o 9:36 AM, vindegosh napisał(a):

Mój syn w październiku kończy 5 lat. Czwarty rok życia był jak dotąd absolutnie najgorszy. Te humory, niesłuchanie, pyskowanie – mogłabym wymieniać bez końca. Naprawdę mam z nim ciężko. W sierpniu zaczyna zerówkę i mam nadzieję, że szkoła zapewni mu potrzebną strukturę, a także pomoże w kwestii jego wybredności przy jedzeniu. To w zasadzie tylko nuggetsy z kurczaka i frytki – i nic poza tym. Na dodatek zjada tylko konkretne nuggetsy. Zjada trochę owoców, ale warzyw w ogóle nie tknie. Jestem już u kresu wytrzymałości i bardzo liczę na to, że jako pięciolatek w końcu zacznie się choć trochę zmieniać na lepsze.  https://xender.vip/  Nie wyobrażam sobie, żeby mogło być gorzej, ale życie już mnie nauczyło, że może – bo okres między trzecim a czwartym rokiem życia pokazał, że trójka była przy czwórce prawdziwą sielanką.

I got this,...

[Malinowa9]

Brzmi, jakby ten ostatni rok naprawdę dał Ci w kość. ❤️ Wbrew temu, co często się słyszy, nie u wszystkich najtrudniejszy jest bunt dwulatka – dla wielu rodziców to właśnie okolice 4. roku życia są najbardziej wymagające. eśli szukasz chwili oddechu i wsparcia dla siebie, polecam w Audiotece audiobook „Jak mówić, żeby dzieci nas słuchały. Jak słuchać, żeby dzieci do nas mówiły”. To jedna z tych książek, które pomagają spojrzeć na codzienne konflikty z innej perspektywy. A jeśli chciałabyś spróbować oswoić emocje także z synem, dobrym pomysłem mogą być wspólne wieczorne słuchowiska lub opowieści o emocjach – czasem rozmowa o bohaterach przychodzi dzieciom łatwiej niż rozmowa o sobie. 

Trzymam za Was mocno kciuki!