cutiron

w dzisiejszych czasach znajomość języków obcych to podstawa, przynajmniej angielski trzeba znać.

ja na szczęście nie mam żadnych kredytów ale w przyszłości bierzemy pod uwagę kredyt na mieszkanie.

chciałabym zostać takim dawcą i coraz poważniej o tym myślę.

Nie ma potrzeby szukania zabawek używanych bo w dzisiejszych czasach można znaleźć korzystne oferty w sklepach internetowych. Moim faworytem jest [reklama usunięta], gdzie zawsze zaglądam kiedy szukam czegoś dla moich łobuziaków albo któregoś z chrześniaków. Zabawki są naprawdę wartościowe, a ceny korzystne. Wystarczy spojrzeć na to zdjęcie, aby się przekonać że warto:

hehe, no pewnie. Na pewne rzeczy nigdy nie jest za późno.

ja uważam, że to kiepski pomysł bo szkło to jednak jest kruche tworzywo.

ja uwielbiam perfumy Playboy i C-Thru.Uwielbiam je.

ja już ostatecznie nie wiem jak to będzie z naszymi wakacjami bo każde z nas ma inną koncepcję.

Ja wolałam ubierać luźniejsze ubrania dla własnej wygody i dla bezpieczeństwa dzidziusia. Nie chciałam być zbyt obciśnięta. Nie kupowałam typowo ciążowych ciuchów tylko raczej luźniejsze sukienki, takie jak trapezowe jakie znalazłam na stronie https://domodi.pl/odziez/odziez-damska/sukienki_opcje_fason,trapezowe i które były wprost idealne w tym wczesnym etapie ciąży. Zakrywały brzuszek i dobrze w nich wyglądałam. Teraz też dobrze mi służą wiec znalazłam połączenie przyjemnego z pożytecznym.

a nie lepiej zabrać dziecko do jakiegoś specjalisty?

ja bym się od takiej matki po prostu odcięła i nie chciałabym mieć z nią nic wspólnego.

ja mam bardzo podobny problem. Dwa lata temu poroniłam i z mężem od tamtego czasu bezskutecznie staramy się o dziecko. Czuję żal, smutek i wściekłość kiedy widzę kobiety w ciąży albo z wózkiem. Pytam "dlaczego ja nie mam?". Z mężem bardzo odpowiedzialnie podeszliśmy do tej decyzji. Wzięliśmy ślub, oboje zmieniliśmy pracę na lepiej płatną, mamy mieszkanie. Dlaczego nie możemy mieć dziecka? Zerwałam kontakt z kolegą któremu niedawno urodziły się bliźniaki (które były wpadką) bo nie mogę się z tym pogodzić. Dlaczego skoro ja tak bardzo tego pragnę nie mogę mieć, a komuś trafia się to od strzała? :(

a nie możesz się jakoś od niej odciąć albo poprosić narzeczonego, żeby jakoś nią potrząsnął?

ja na pewno poszłabym na spotkanie z terapeutą. Internet sprawy nie załatwia.

jak bym czytała o sobie. Też miałam takiego partnera który próbował mną kierować, chciał mieć nade mną absolutną władzę. W porę się zorientowałam co jest nie tak i odeszłam. Ale nie pozwolił tak łatwo o sobie zapomnieć :(

ja tak bym zrobiła, odcięłabym się od toksycznego ojca i nie chciałabym mieć z nim nic wspólnego.

ja uważam, że nie ma czym się przejmować bo to normalne że pojawia się obawa bo nikt nigdy nie wie, jak sobie poradzi w roli rodzica.

dla mnie to jest chore. Rodzice, którzy powinni dawać poczucie bezpieczeństwa, chronić, otaczać troską dziecko tak potrafią je dołować. Niepojęte jest to dla mnie.

Zgadzam się z Tobą w 100%. Zabawki powinny przede wszystkim uczyć, a wszyscy wiemy że nauka poprzez zabawę jest najskuteczniejsza. Dlatego ja również chcąc kupić dziecku nową grę czy zabawkę, sięgam do sprawdzonego źródła [reklama usunięta].

najwidoczniej to jakieś zakażenie albo alergia. Najpierw idź do lekarza a potem zrób sobie odpowiednie badania żeby sprawdzić czy nie masz uczulenia.

w pierwszej kolejności trzeba sobie przyznać samemu przed sobą że ma się poważny problem. Potem trzeba podjąć terapie i wytrwać w tej trudnej walce.

Split, Dubrovnik, Rijeka, Krocula, Pula, Medugorje. Można by tak wymieniać bez końca.

no i jak sobie poradziłaś? Jak tam sytuacja u Ciebie?

Ja zawsze miałam problem ze znalezieniem odpowiedniej sukienki dla mnie jeśli chodzi o takie okazje. Nie chodzi tu nawet o moją figurę ale o mój gust. Jestem trochę wybredna. Sklepy stacjonarne nigdy nie były w stanie mnie zadowolić. Do czasu, aż znalazłam ciekawą stronę http://bit.ly/2pBqMkc z szerokim wyborem wysokojakościowych sukienek o nieszablonowych wzorach i kolorach. Dokładnie takie, jakie lubię.

obawiam się, że nic z tym nie zrobisz, ciężko kogoś oduczyć czegoś, co robi przez lata.